صبحدمان مست برآمد ز کوی
سنایی غزنوی – غزل شماره 435 صبحدمان مست برآمد ز کوی زلف پژولیده و ناشسته روی ز آن رخ ناشسته ی چون آفتاب صبح ز تشویر همی کند روی از پی نظاره ی آن شوخ چشم شوی جدا گشته ز زن زن ز شوی بوسه همی رفت چو باران ز لب در طرب و خنده … ادامه



