ورود / عضویت



بایگانی‌های غزلیات سنایی - ادبستان شعر پارسی

صبحدمان مست برآمد ز کوی

سنایی غزنوی – غزل شماره 435 صبحدمان مست برآمد ز کوی زلف پژولیده و ناشسته روی ز آن رخ ناشسته ی چون آفتاب صبح ز تشویر همی کند روی از پی نظاره ی آن شوخ چشم شوی جدا گشته ز زن زن ز شوی بوسه همی رفت چو باران ز لب در طرب و خنده … ادامه

گفتی که نخواهیم تو را گر بت چینی

سنایی غزنوی – غزل شماره 434 گفتی که نخواهیم تو را گر بت چینی ظنم نه چنان بود که با ما تو چنینی بر آتش تیزم بنشانی بنشینم بر دیده ی خویشت بنشانم ننشینی ای بس که بجویی تو مرا باز نیابی ای بس که بپویی و مرا باز نبینی با من به زبانی و … ادامه

صنما چبود اگر بوسگکی وام دهی

سنایی غزنوی – غزل شماره 433 صنما چبود اگر بوسگکی وام دهی نه برآشوبی هر ساعت و دشنام دهی بسته ی دام تو گشتست دل من چه شود که مرا قوت از آن پسته و بادام دهی پخته ی عشق شود گر چه بود خام ای جان هر کرا روزی یک جام می خام دهی … ادامه

برخی رویتان من ای رویتان چو ماهی

سنایی غزنوی – غزل شماره 432 برخی رویتان من ای رویتان چو ماهی وی جان بیدلان را در زلفتان پناهی با رویتان تنی را باطل نگشت حقی با زلفتان دلی را مشکل نماند راهی جز رویتان که سازد جانهای عاشقان را از ما سجده گاهی وز مشک تکیه گاهی جز زلفتان که دارد چون شهد … ادامه

ربی و ربک الله ای ماه تو چه ماهی

سنایی غزنوی – غزل شماره 431 ربی و ربک الله ای ماه تو چه ماهی کافزون شوی ولیکن هرگز چنو نکاهی مه نیستی که مهری زیرا که هست مه را گاه از برونش زردی گاه از درون سیاهی با مایه ی جمالت ناید ز مهر شمعی در سایه ی سلیمان ناید ز دیو شاهی آنجا … ادامه

عاشق نشوی اگر توانی

سنایی غزنوی – غزل شماره 430 عاشق نشوی اگر توانی تا در غم عاشقی نمانی این عشق به اختیار نبود دانم که همین قدر بدانی هرگز نبری تو نام عاشق تا دفتر عشق برنخوانی آب رخ عاشقان نریزی تا آب ز چشم خود نرانی معشوقه وفای کس نجوید هر چند ز دیده خون چکانی اینست … ادامه

الا ای نقش کشمیری الا ای حور خرگاهی

سنایی غزنوی – غزل شماره 429 الا ای نقش کشمیری الا ای حور خرگاهی به دل سنگی به بر سیمی به قد سروی به رخ ماهی شه خوبان آفاقی به خوبی در جهان طاقی به لب درمان عشاقی به رخ خورشید خرگاهی خوش و کش و طربناکی شگرف و چست و چالاکی عیار و رند … ادامه

دلم بربود شیرینی نگاری سرو سیمینی

سنایی غزنوی – غزل شماره 428 دلم بربود شیرینی نگاری سرو سیمینی شگرفی چابکی چستی وفاداری به آیینی جهانسوزی دل افروزی که دارد از پی فتنه ز شکر بر قمر میمی ز سنبل بر سمن سینی به نزد زلف چون مشکش نباشد مشک را قدری به پیش روی چون ماهش ندارد ماه تمکینی غم و … ادامه

گاه آن آمد بتا کاندر خرابی دم زنی

سنایی غزنوی – غزل شماره 427 گاه آن آمد بتا کاندر خرابی دم زنی شور در میراث خواران بنی آدم زنی بارنامه ی بی نیازی برگشایی تا به کی آتش اندر بار مایه ی کعبه و زمزم زنی صدهزاران جان متواری درآری زیر زلف چون به دو کوکب کمند حلقه ها را خم زنی بر … ادامه

تو آفت عقل و جان و دینی

سنایی غزنوی – غزل شماره 426 تو آفت عقل و جان و دینی تو رشک پری و حور عینی تا چشم تو روی تو نبیند تو نیز چو خویشتن نبینی ای در دل و جان من نشسته یک حال دو جای چون نشینی سروی و مهی عجایب تو نه بر فلک و نه بر زمینی … ادامه

ای زبده ی راز آسمانی

  سنایی غزنوی – غزل شماره 425 ای زبده ی راز آسمانی وی حله ی عقل پر معانی ای در دو جهان ز تو رسیده آوازه ی کوس “لن ترانی” ای یوسف عصر همچو یوسف افتاده به دست کاروانی لعل تو به غمزه کفر و دین را پرداخته مخزن امانی لعل تو به بوسه عقل … ادامه

ای چشم و چراغ آن جهانی

سنایی غزنوی – غزل شماره 424 ای چشم و چراغ آن جهانی وی شاهد و شمع آسمانی خط نو نبشته گرد عارض منشور جمال جاودانی بی دیده ز لطف تو بخواند در جان تو سوره ی نهانی با چشم ز تابشت نبیند بر روی تو صورت عیانی بخت ازلی و تا قیامت صافی به طراوت … ادامه