سعدی-گلستان-باب سوم در فضیلت قناعت حکایت 28 درویشی را شنیدم که به غاری در نشسته بود و در به روی از جهانیان بسته و ملوک و اغنیا را در چشم همت او شوکت و هیبت نمانده هر که بر خود درِ سوال گشاد تا بمیرد نیازمند بود آز بگذار و پادشاهی کن گردن بی … ادامه
سعدی-گلستان-باب سوم در فضیلت قناعت حکایت 27 مشتزنی را حکایت کنند که از دهر مخالف به فغان آمده و حلقِ فراخ از دستِ تنگ به جان رسیده ، شکایت پیش پدر برده و اجازت خواست که : عزم سفر دارم مگر به قوّت بازو دامنِ کامی فرا چنگ آرم . فضل و هنر ضایع … ادامه
سعدی-گلستان-باب سوم در فضیلت قناعت حکایت 26 دزدی گدایی را گفت : شرم نداری که دست از برای جوی سیم پیش هر لئیم دراز میکنی ؟ گفت : دست دراز از پی یک حبه سیم بِه که ببرّند به دانگی و نیم
سعدی-گلستان-باب سوم در فضیلت قناعت حکایت 25 ابلهی را دیدم سَمین ، خلعتی ثَمین در بر و مرکبی تازی در زیر و قصبی مصری بر سر . کسی گفت : سعدی چگونه همی‌بینی این دیبای مُعْلَم برین حیوان لا یعلَمْ ؟گفتم : قد شابه بِالوَری حِمارٌ عِجلاً جَسداً لَهُ خُوارٌ (1) یک خلقت … ادامه
سعدی-گلستان-باب سوم در فضیلت قناعت حکایت 24 دست و پا بریده‌ای هزار پایی بکشت . صاحبدلی برو گذر کرد و گفت : سبحان الله ! با هزار پای که داشت چون اجلش فرا رسید از بی دست و پایی گریختن نتوانست چو آید ز پی ، دشمنِ جان ستان ببندد اجل پای اسب دوان … ادامه
سعدی-گلستان-باب سوم در فضیلت قناعت حکایت 23 صیادی ضعیف را ماهی قوی به دام اندر افتاد . طاقت حفظ آن نداشت ، ماهی برو غالب آمد و دام از دستش درربود و برفت شد غلامی که آب جوی آرد جوی آب آمد و غلام ببرد دام هر بار ماهی آوردی ماهی این بار رفت … ادامه
سعدی-گلستان-باب سوم در فضیلت قناعت حکایت 22 مالداری را شنیدم که به بخل چنان معروف بود که حاتم طایی در کرم . ظاهر حالش به نعمت دنیا آراسته و خسّت نفس جبلّی در وی همچنان متمکن ، تا به جایی که نانی به جانی از دست ندادی و گربه ی بوهریره را به لقمه‌ای … ادامه
سعدی-گلستان-باب سوم در فضیلت قناعت حکایت 21 بازرگانی را شنیدم که صد و پنجاه شتر بار داشت و چهل بنده ی خدمتکار . شبی در جزیره ی کیش مرا به حجره ی خویش در آورد . همه شب نیارمید از سخن های پریشان گفتن که فلان انبازم به ترکستان و فلان بضاعت به هندوستان … ادامه
سعدی-گلستان-باب سوم در فضیلت قناعت حکایت 20 گدایی هول را حکایت کنند که نعمتی وافر اندوخته بود . یکی از پادشاهان گفتش : همی‌نمایند که مال بیکران داری و ما را مهمی هست ؛ اگر به برخی از آن دستگیری کنی ، چون ارتفاع رسد وفا کرده شود و شکر گفته . گفت : … ادامه
سعدی-گلستان-باب سوم در فضیلت قناعت حکایت 19 یکی از ملوک با تنی چند خاصان در شکارگاهی به زمستان ، از عمارت دور افتادند تا شب درآمد ، خانه ی دهقانی دیدند . مَلِک گفت : شب آنجا رویم تا زحمت سرما نباشد . یکی از وزرا گفت : لایق قدر پادشاه نیست به خانه … ادامه
سعدی-گلستان-باب سوم در فضیلت قناعت حکایت 18 هرگز از دور زمان ننالیده بودم و روی از گردش آسمان درهم نکشیده مگر وقتی که پایم برهنه مانده بود و استطاعت پای پوشی نداشتم . به جامع کوفه در آمدم دلتنگ . یکی را دیدم که پای نداشت . سپاس نعمت حق به جای آوردم و … ادامه
سعدی-گلستان-باب سوم در فضیلت قناعت حکایت 17 همچنین در قاع بسیط ، مسافری گم شده بود و قوت و قوّتش به آخر آمده و درمی چند بر میان داشت . بسیاری بگردید و ره به جایی نبرد . پس به سختی هلاک شد . طایفه‌ای برسیدند و درمها دیدند پیش رویش نهاده و بر … ادامه
