زبور عجم

اقبال لاهوری زبور عجم شماره 126 صورت گری که پیکر روز و شب آفرید از نقش این و آن به تماشای خود رسید صوفی برون ز بنگه تاریک پا بنه فطرت متاع خویش به سوداگری کشید صبح و ستاره و شفق و ماه و آفتاب بی پرده جلوه ها به نگاهی توان خرید    

اقبال لاهوری زبور عجم شماره 125 بهار آمد نگه می غلتد اندر آتش لاله هزاران ناله خیزد از دل پرکاله پرکاله فشان یک جرعه بر خاک چمن از باده ی لعلی که از بیم خزان بیگانه روید نرگس و لاله جهان رنگ و بو دانی ولی دل چیست می دانی مهی کز حلقه ی آفاق … ادامه

اقبال لاهوری زبور عجم شماره 124 این هم جهانی آن هم جهانی این بی کرانی آن بی کرانی هر دو خیالی هر دو گمانی از شعله ی من موج دخانی این یک دو آنی آن یک دو آنی من جاودانی من جاودانی این کم عیاری آن کم عیاری من پاک جانی نقد روانی اینجا مقامی … ادامه

اقبال لاهوری زبور عجم شماره 123 به نگاه آشنایی چو درون لاله دیدم همه ذوق و شوق دیدم همه آه و ناله دیدم به بلند و پست عالم تپش حیات پیدا چه دمن چه تل چه صحرا رم این غزاله دیدم نه به ماست زندگانی نه ز ماست زندگانی همه جاست زندگانی ز کجاست زندگانی … ادامه

اقبال لاهوری زبور عجم شماره 122 از داغ فراق او در دل چمنی دارم ای لاله ی صحرایی با تو سخنی دارم این آه جگر سوزی در خلوت صحرا به لیکن چه کنم کاری با انجمنی دارم  

اقبال لاهوری زبور عجم شماره 121 جهان رنگ و بو پیدا تو می گویی که راز است این یکی خود را به تارش زن که تو مضراب و ساز است این نگاه جلوه بدمست از صفای جلوه می لغزد تو می گویی حجاب است این نقاب است این مجاز است این بیا درکش طناب پرده … ادامه

اقبال لاهوری زبور عجم شماره 120 بگذر از خاور و افسونی افرنگ مشو که نیرزد به جوی این همه دیرینه و نو چون پر کاه که در رهگذر باد افتاد رفت اسکندر و دارا و قباد و خسرو زندگی انجمن آرا و نگهدار خود است ای که در قافله ای بی همه شو با همه … ادامه

اقبال لاهوری زبور عجم شماره 119 تو را نادان امید غمگساری ها ز افرنگ است دل شاهین نسوزد بهر آن مرغی که در چنگ است پشیمان شو اگر لعلی ز میراث پدر خواهی کجا عیش برون آوردن لعلی که در سنگ است سخن از بود و نابود جهان با من چه می گویی من این … ادامه

اقبال لاهوری زبور عجم شماره 118 در این صحرا گذر افتاد شاید کاروانی را پس از مدت شنیدم نغمه های ساربانی را اگر یک یوسف از زندان فرعونی برون آید به غارت می توان دادن متاع کاروانی را  

اقبال لاهوری زبور عجم شماره 117 گذر از آنکه ندیدست و جز خبر ندهد سخن دراز کند لذت نظر ندهد شنیده ام سخن شاعر و فقیه و حکیم اگر چه نخل بلند است برگ و بر ندهد تجلی ای که برو پیر دیر می نازد هزار شب دهد و تاب یک سحر ندهد هم از … ادامه

اقبال لاهوری زبور عجم شماره 116 دم مرا صفت باد فرودین کردند گیاه را ز سرشکم چو یاسمین کردند نمود لاله ی صحرا نشین ز خونابم چنانکه باده ی لعلی به ساتگین کردند بلند بال چنانم که بر سپهر برین هزار بار مرا نوریان کمین کردند فروغ آدم خاکی ز تازه کاری هاست مه و … ادامه

اقبال لاهوری زبور عجم شماره 115 چون چراغ لاله سوزم در خیابان شما ای جوانان عجم جان من و جان شما غوطه ها زد در ضمیر زندگی اندیشه ام تا به دست آورده ام افکار پنهان شما مهر و مه دیدم نگاهم برتر از پروین گذشت ریختم طرح حرم در کافرستان شما تا سنانش تیزتر … ادامه