صورت گری که پیکر روز و شب آفرید

اقبال لاهوری

زبور عجم

شماره 126

صورت گری که پیکر روز و شب آفرید

از نقش این و آن به تماشای خود رسید

صوفی برون ز بنگه تاریک پا بنه

فطرت متاع خویش به سوداگری کشید

صبح و ستاره و شفق و ماه و آفتاب

بی پرده جلوه ها به نگاهی توان خرید

نوشته‌های مرتبط

برخیز که آدم را هنگام نمود آمد

ادامه نوشته »

چند به روی خودکشی پرده ی صبح و شام را

ادامه نوشته »

دم مرا صفت باد فرودین کردند

ادامه نوشته »

برون کشید ز پیچاک هست و بود مرا

ادامه نوشته »

تکیه بر حجت و اعجاز بیان نیز کنند

ادامه نوشته »

بر عقل فلک پیما ترکانه شبیخون به

ادامه نوشته »