ناله ی مرغ قفس، گر به چمن گوش کند

آذر بیگدلی – غزل شماره 85

ناله ی مرغ قفس، گر به چمن گوش کند

غنچه از تنگدلی خنده فراموش کند

سخنی دارم و میگویم اگر گوش کند

گر چه پندی است که نشنیده فراموش کند

هوس ناله کنم، چون شنوم ناله ی غیر

بلکه یکره به غلط ناله ی من گوش کند

چون دهم جام به دستش چه کنم کز سر جور

جام من ریزد و جام دگران نوش کند

آه کز جور تو امروز نشد آذر را

فرصت اینکه شکایت ز غم دوش کند