ورود / عضویت



سخن عشق حرام است بر آن بیهده گوی همراه با معنی و تفسیر

سخن عشق حرام است بر آن بیهده گوی — (همراه با معنی و تفسیر)

سخن عشق حرام است بر آن بیهده گوی



سعدی-قطعه شماره 69

 

سخن عشق حرام است بر آن بیهده گوی

که چو ده بیت غزل گفت مدیح آغازد

حبذا همت سعدی و سخن گفتن او

که ز معشوق به ممدوح نمی‌پردازد

 

مقدمه و فضای کلی

این قطعه در ستایش سخن عاشقانه و نکوهش آمیختن آن با مدح و ستایش دنیوی سروده شده است. سعدی شاعرانی را که پس از بیان عشق به مدیحه‌گویی می‌پردازند، بیهوده‌گو می‌خواند و استقلال سخن عاشقانه را ارج می‌نهد. فضای شعر، انتقادی، صریح و در عین حال ستایشگر صداقت و پاکی زبان شاعرانه است.

معنی بیت‌های شعر

سخن عشق حرام است بر آن بیهده گوی / که چو ده بیت غزل گفت مدیح آغازد

سخن گفتن از عشق برای کسی که بیهوده‌گوست حرام است؛ همان کسی که وقتی ده بیت غزل عاشقانه می‌گوید، ناگهان به مدح و ستایش می‌پردازد.

حبذا همت سعدی و سخن گفتن او / که ز معشوق به ممدوح نمی‌پردازد

آفرین بر همت و شیوهٔ سخن گفتن سعدی که از معشوق سخن می‌گوید و سخن خود را به مدح ممدوح و ستایش دیگران نمی‌کشاند.

‫«این مطلب به کمک هوش مصنوعی تدوین و پس از بازنگری اعضای تحریریه سایت، جهت انتشار تأیید شده است.»

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤