ورود / عضویت



گر سفیهی زبان دراز کند همراه با معنی و تفسیر

گر سفیهی زبان دراز کند — (همراه با معنی و تفسیر)

گر سفیهی زبان دراز کند



سعدی-قطعه شماره 26

 

گر سفیهی زبان دراز کند

که فلانی به فسق ممتاز است

فسق ما بی‌بیان یقین نشود

واو به اقرار خویش غمّاز است

 

مقدمه و فضای کلی

این قطعه با زبانی طنزآمیز و نکته‌پردازانه، به رفتار نابخردانهٔ کسانی می‌پردازد که بی‌دلیل زبان به عیب‌جویی و اتهام می‌گشایند. سعدی نشان می‌دهد که گاه مدعیِ رسوا کردن دیگران، با سخنان خود ناخواسته حقیقتی را آشکار می‌کند. فضای شعر، آمیخته‌ای از طنز، کنایه و نقد اجتماعی است.

معنی بیت‌های شعر

گر سفیهی زبان دراز کند / که فلانی به فسق ممتاز است

اگر نادانی گستاخی کند و بگوید فلانی در گناه و بدکاری سرآمد است، سخنش ارزش و اعتباری ندارد.

فسق ما بی‌بیان یقین نشود / واو به اقرار خویش غمّاز است

گناه و بدکاری ما بدون دلیل و بیان ثابت نمی‌شود؛ اما آن نادان با اقرار و سخن خودش، راز و حقیقت را آشکار می‌کند.

‫«این مطلب به کمک هوش مصنوعی تدوین و پس از بازنگری اعضای تحریریه سایت، جهت انتشار تأیید شده است.»

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤