ورود / عضویت



گدایان بینی اندر روز محشر همراه با معنی و تفسیر

گدایان بینی اندر روز محشر — (همراه با معنی و تفسیر)

گدایان بینی اندر روز محشر



سعدی-قطعه شماره 192

 

گدایان بینی اندر روز محشر

به تخت ملک بر چون پادشاهان

چنان نورانی از فرّ عبادت

که گویی آفتابانند و ماهان

تو خود چون از خجالت سر برآری

که بر دوشت بود بار گناهان

اگر دانی که بد کردی و بد رفت

بیا پیش از عقوبت عذرخواهان

 

معنی بیت‌های شعر

گدایان بینی اندر روز محشر / به تخت ملک بر چون پادشاهان

در روز قیامت، گدایانی را می‌بینی که به سبب پاداش عبادت و نیکی، بر تخت پادشاهی نشسته‌اند.

چنان نورانی از فرّ عبادت / که گویی آفتابانند و ماهان

آن‌ها از شکوه و فروغ عبادت چنان نورانی‌اند که گویی خورشیدها و ماه‌ها هستند.

تو خود چون از خجالت سر برآری / که بر دوشت بود بار گناهان

اما تو چگونه از شرمساری سرت را بلند خواهی کرد، در حالی که بار گناهان بر دوشت سنگینی می‌کند؟

اگر دانی که بد کردی و بد رفت / بیا پیش از عقوبت عذرخواهان

اگر می‌دانی که کار بدی کرده‌ای و راه نادرستی پیموده‌ای، پیش از رسیدن مجازات، توبه کن و پوزش بخواه.

«

پیام و مفهوم اصلی

این شعر با ترسیم صحنه‌ای از روز قیامت، ارزش والای عبادت و بندگی خالصانه را بیان می‌کند؛ چنان‌که گدایان و فروتنانِ اهل عبادت در آن روز با شکوه و نورانیت بر تخت پادشاهی می‌نشینند، اما گناهکاران از شرم بار گناهان سر برنمی‌آورند. سعدی در پایان پندی اخلاقی می‌دهد که هر کس به خطا و بدکاری خود آگاه است، باید پیش از فرارسیدن مجازات و عقوبت، با پشیمانی و عذرخواهی به درگاه خداوند بازگردد.

‫«این مطلب به کمک هوش مصنوعی تدوین و پس از بازنگری اعضای تحریریه سایت، جهت انتشار تأیید شده است.»

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤