خرم تن آن که نام نیکش

سعدی-قطعه شماره 237
خرم تن آن که نام نیکش
مانَد پس مرگ جاودانی
این است جزای سنت نیک
ور عادت بد نهی تو دانی
معنی بیتهای شعر
خرم تن آن که نام نیکش / مانَد پس مرگ جاودانی
خوشا به حال کسی که نام نیکش پس از مرگ برای همیشه باقی بماند.
این است جزای سنت نیک / ور عادت بد نهی تو دانی
پاداش کردار نیک همین ماندگاری نام نیک است؛ و اگر از عادت بد نهی کنی، خود نتیجهٔ آن را میدانی.
«»
تفسیر کلی
سعدی در این قطعه ارزش حقیقی انسان را در نام نیک و یادگار پسندیدهای میداند که پس از مرگ باقی میماند. به باور او، پاداش رفتار نیک، جاودانگیِ خوشنامی و احترام در میان مردم است. در مقابل، عادتهای بد سرانجام انسان را به بدنامی و فراموشی میکشانند. بنابراین، شعر دعوتی است به نیکوکاری و پرهیز از رفتارهایی که نتیجهای جز زیان و رسوایی ندارند.
واژگان دشوار
- خرم: شاد و خوشحال
- نام نیک: شهرت و آوازهٔ خوب
- جاودانی: همیشگی و پایدار
- جزا: پاداش یا کیفر
- سنت: روش و شیوه
- عادت: رفتار و خوی همیشگی
- نهی: بازداشتن و منع کردن
- ور: اگر
«این مطلب به کمک هوش مصنوعی تدوین و پس از بازنگری اعضای تحریریه تحریریه، جهت انتشار تأیید شده است.»



