در چشم من آمد آن سهی سرو بلند

سعدی-رباعی شماره 73
در چشم من آمد آن سهی سرو بلند
بربود دلم ز دست و در پای افکند
این دیده ی شوخ میبرد دل به کمند
خواهی که به کس دل ندهی دیده ببند
معنی بیتهای شعر
در چشم من آمد آن سهی سرو بلند / بربود دلم ز دست و در پای افکند
آن سرو بلند و خوشبالا در نظر من جلوهگر شد، دل از کفم ربود و مرا شیفته و بیاختیار کرد.
این دیده ی شوخ میبرد دل به کمند / خواهی که به کس دل ندهی دیده ببند
این چشم شوخ و فریبنده دلها را با نگاه خود گرفتار میکند؛ اگر میخواهی به کسی دل نبندی، چشمانت را ببند.
پیام و مفهوم اصلی
پیام اصلی این رباعی، بیان تأثیر نیرومند زیبایی و نگاه دلربای معشوق بر دل عاشق است؛ چنانکه دیدن قامت و چشم شوخ او اختیار از عاشق میگیرد و دلش را به بند عشق میکشد. سعدی با لحنی طنزآمیز میگوید اگر کسی میخواهد دل به دیگری نسپارد و گرفتار عشق نشود، باید چشم خود را از دیدن زیباییها فروبندد.



