آن را که جمال ماه پیکر باشد

سعدی-رباعی شماره 58
آن را که جمال ماه پیکر باشد
در هرچه نگه کند منور باشد
آیینه به دست هرکه ننماید نور
از طلعت بیصفای او در باشد
معنی بیتهای شعر
آن را که جمال ماه پیکر باشد / در هرچه نگه کند منور باشد
کسی که چهرهای زیبا و مانند ماه دارد، هر چیزی را که نگاه کند، روشن و نورانی میسازد.
آیینه به دست هرکه ننماید نور / از طلعت بیصفای او در باشد
اگر آینه در دست کسی نور و درخششی نشان ندهد، علت آن این است که چهره و سیمای او صفا و روشنایی ندارد.
پیام و مفهوم اصلی
پیام اصلی رباعی این است که زیبایی و صفای باطن انسان، جهان پیرامونش را روشن و دلانگیز میکند؛ چنانکه هر صاحب جمالی به هرچه بنگرد، آن را نورانی میسازد. اگر آینهای نور و درخشندگی نشان ندهد، گناه از آینه نیست، بلکه از چهره بیصفا و بیفروغی است که در آن مینگرد؛ بنابراین، ارزش و زیبایی هر پدیده تا حد زیادی به پاکی، صفا و نگاه انسان وابسته است.



