خیزم بروم چو صبر نامحتمل است

سعدی-رباعی شماره 22
خیزم بروم چو صبر نامحتمل است
جان در قدمش کنم که آرام دل است
و اقرار کنم برابر دشمن و دوست
کآن کس که مرا بکشت از من بحل است
معنی بیتهای شعر
خیزم بروم چو صبر نامحتمل است / جان در قدمش کنم که آرام دل است
برمیخیزم و میروم، زیرا شکیبایی برایم ممکن نیست؛ جانم را در راه او فدا میکنم، چون او مایهٔ آرامش دل من است.
و اقرار کنم برابر دشمن و دوست / کآن کس که مرا بکشت از من بحل است
در برابر دوست و دشمن اعتراف میکنم که هر کس مرا از عشق خویش کشت، از سوی من بخشوده و حلال است.
تفسیر کلی
شاعر از بیقراری و ناتوانی در برابر دوری یار سخن میگوید و تصمیم میگیرد به سوی او بشتابد. او حاضر است جان خود را در راه معشوق فدا کند، زیرا یار را مایه آرامش دل میداند. شاعر در برابر دوست و دشمن آشکارا اعتراف میکند که کشته و شیفته اوست. در پایان، عشق چنان بر وجود او چیره شده است که حتی رنج و نابودی خویش را نیز از جانب معشوق بخشودنی و پذیرفتنی میشمارد.



