شمع ارچه به گریه جانگدازی میکرد

سعدی-رباعی شماره 53
شمع ارچه به گریه جانگدازی میکرد
گریه زده خنده ی مجازی میکرد
آن شوخ سرش را ببریدند و هنوز
استاده بُد و زباندرازی میکرد
معنی بیتهای شعر
شمع ارچه به گریه جانگدازی میکرد / گریه زده خنده ی مجازی میکرد
شمع هرچند با گریه و سوختن، جانسوزی میکرد، اما گریهاش ظاهری بود و در حقیقت خندهای ساختگی بر لب داشت.
آن شوخ سرش را ببریدند و هنوز / استاده بُد و زباندرازی میکرد
آن گستاخ را سر بریدند، اما هنوز ایستاده بود و به گستاخی و زباندرازی ادامه میداد.
پیام و مفهوم اصلی
این رباعی با تصویر شمعی که از شدت سوختن میگرید اما همچنان بهظاهر میخندد و پس از بریدن سرش نیز ایستاده و زباندرازی میکند، بر طنز تلخِ پایداری و گستاخی در برابر رنج و نابودی تأکید دارد؛ سعدی نشان میدهد که غرور و سرکشی گاه حتی پس از فرارسیدن شکست و مرگ نیز از انسان جدا نمیشود.
«محتوای این بخش با استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی تهیه و تحت نظارت و ویرایش تیم تحریریه سایت، نهایی شده است.»



