فصل گل و طرف جویبار و لب کشت

خیام-رباعی شماره 39

فصل گل و طرف جویبار و لب کشت

با یک دو سه اهل و لعبتی حورسرشت

پیش آر قدح که باده نوشان صبوح

آسوده ز مسجدند و فارغ ز کِنِشت

نوشته‌های مرتبط

چون نیست مقام ما در این دهر مقیم

ادامه نوشته »

برخیز ز خواب تا شرابی بخوریم

ادامه نوشته »

افسوس که سرمایه ز کف بیرون شد

ادامه نوشته »

می نوش که عمر جاودانی این است

ادامه نوشته »

چون عهده نمی‌شود کسی فردا را

ادامه نوشته »

در کارگه کوزه گری کردم رای

ادامه نوشته »