چون نیست مقام ما در این دهر مقیم

خیام-رباعی شماره 127

چون نیست مقام ما در این دهر مقیم

پس بی می و معشوق خطایی ست عظیم

تا کی ز قدیم و محدث امیدم و بیم

چون من رفتم جهان چه محدث چه قدیم

نوشته‌های مرتبط

بر من قلم قضا چو بی من رانند

ادامه نوشته »

هر صبح که روی لاله شبنم گیرد

ادامه نوشته »

در دهر چو آوازِ گلِ تازه دهند

ادامه نوشته »

من بی می ناب زیستن نتوانم

ادامه نوشته »

در کارگه کوزه گری کردم رای

ادامه نوشته »

بر چرخ فلک هیچ کسی چیر نشد

ادامه نوشته »