بر یار نظر کنم خجل میگردد

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 584

بر یار نظر کنم خجل میگردد

ور ننگرمش آفت دل میگردد

در آب رخش ستارگان پیدایند

بی‌آب وی آبم همه گل میگردد

نوشته‌های مرتبط

با ما چو نه‌ای مشو رفیق اوباش

ادامه نوشته »

گر تیغ اجل مرا کند بی‌سر و جان

ادامه نوشته »

بر دل چو شکفته گشت اسرار غمش

ادامه نوشته »

هم خانه از آن اوست هم جامه و نان

ادامه نوشته »

ای آنکه چو آفتاب فرداست بیا

ادامه نوشته »

ماییم که بی‌قماش و بی‌سیم خوشیم

ادامه نوشته »