ای آنکه به کوی یار ما افتادی

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1692

ای آنکه به کوی یار ما افتادی

آن روی بدیدی به قفا افتادی

بر دیدن روی او چو نیروت نبود

در حلقه ی لولیان چرا افتادی

نوشته‌های مرتبط

ای آنکه به جان این جهانی زنده

ادامه نوشته »

درویشان را عار بود محتشمی

ادامه نوشته »

نی هرکه کند رقص و جهد بالا او

ادامه نوشته »

من چوب گرفتم به کفم عود آمد

ادامه نوشته »

با همت باز باش و با هیبت شیر

ادامه نوشته »

زاهد بودم ترانه گویم کردی

ادامه نوشته »