ای آنکه به جان این جهانی زنده

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1602

ای آنکه به جان این جهانی زنده

شرمت بادا چرا چنانی زنده

بی‌عشق مباش تا نباشی مرده

در عشق بمیر تا بمانی زنده

نوشته‌های مرتبط

گر نقل و کباب و باده ی ناب خوری

ادامه نوشته »

گفتم که دل از تو برکنم نتوانم

ادامه نوشته »

با دل گفتم که ای دل از نادانی

ادامه نوشته »

از انجمنی نشسته دیدم دوشش

ادامه نوشته »

گفتم که بر حریف غمگین منشین

ادامه نوشته »

عشقی آمد که عشقها سودا شد

ادامه نوشته »