درویشان را عار بود محتشمی

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1869

درویشان را عار بود محتشمی

واندر دلشان بار بود محتشمی

اندر ره دوست فقر مطلق خوشتر

کاندر ره او خوار بود محتشمی

نوشته‌های مرتبط

عشقت صنما چه دلبری ها کردی

ادامه نوشته »

دوش از سر مستی بخراشید رخم

ادامه نوشته »

جانا به هلاک بنده مستیز و بیا

ادامه نوشته »

گر دریایی ماهی دریای توام

ادامه نوشته »

این تنهایی هزار جان بیش ارزد

ادامه نوشته »

گفتند که شش جهت همه نور خداست

ادامه نوشته »