زاهد بودم ترانه گویم کردی

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1891

زاهد بودم ترانه گویم کردی

سر فتنه ی بزم و باده خویم کردی

سجاده نشین باوقاری بودم

بازیچه ی کودکان کویم کردی

نوشته‌های مرتبط

عقل آمد و پند عاشقان پیش گرفت

ادامه نوشته »

رویم چو زر زمانه می‌بین و مپرس

ادامه نوشته »

آن کس که ز دست شد بر او دست منه

ادامه نوشته »

مه را طرفی به ماه رو میماند

ادامه نوشته »

مرغ دل من چو ترک این دانه گرفت

ادامه نوشته »

سلطان ملاحت مه موزون منست

ادامه نوشته »