حاج ملاهادی سبزواری – غزل شماره 176
عشق است حیات جاودانی
سرمایه ی عیش و کامرانی
گر عشق نبود خود نبودی
هرگز نه زمین نه آسمانی
پیرایه ی عشق اگر نبستی
؟ کی داشت عروس حسن آنی
از عشق گرفت زینت و زیب
اوراق کتاب کن فکانی
عشق است مدار قاب قوسین
عشق است مقام من رآنی
هم بود ز عشق آنکه دم زد
” از “سبحانی عظیم شأنی
خورشید سپهر عشق ساری است
نورش به ذراری جهانی
از عشق گرفت بال و پرواز
این بیضه ی مرغ لامکانی
خالی نبود ز عشق اسرار
هر عین نهانی وعیانی