
مخفی بدخشی – غزل شماره 20
صحبت نااهل
بی روی تو شد بر من غمدیده جهان تلخ
دور از لب شیرین تو شهدم به دهان تلخ
صد جان دهم و مهر تو را کی دهم از کف
هر چند که بر زنده بود دادن جان تلخ
دشنام دهی چون شکر آید ز دهانت
کی حرف برون آید از آن کام و دهان تلخ
خوش آنکه بود گوشه ی امنی و کتابی
از صحبت نا اهل که دارد گذران تلخ
مخفی چه کند بی گل روی تو جهان را
بر بلبل شوریده بود فصل خزان تلخ



