ای دل از عیش دو عالم یک قلم بیگانه باش

مخفی بدخشی – غزل شماره 34

بار منت

ای دل از عیش دو عالم یک قلم بیگانه باش

همچو مجنون در ره عشقش برو مردانه باش

باش در صحرا چو مجنون شاه ملک بی غمی

شو برون از قید و هم فارغ ز فکر خانه باش

عافیت خواهی ز اسباب تعلق دور باش

مست و مخمور و خراب و بیخود و دیوانه باش

همچو بلبل بر سر هر شاخ گل افغان مکن

در طریق سوختن خاموش چون پروانه باش

سینه را مسجد بساز و دل به یادش سبحه دار

خواه در دير مغان و خواه در بتخانه باش

بار منت برندارد خاطر آزاد گان

خود می و خود ساقی و خود ساغر و پیمانه بااش

کی به کف آری دل مخفی نباشی موشکاف

تا شوی محرم به زلف گلرخان چون شانه باش