ورود / عضویت



حریف عمر به سر برده در فسوق و فجور همراه با معنی و تفسیر

حریف عمر به سر برده در فسوق و فجور — (همراه با معنی و تفسیر)

حریف عمر به سر برده در فسوق و فجور



سعدی-قطعه شماره 83

 

حریف عمر به سر برده در فسوق و فجور

به وقت مرگ پشیمان همی خورد سوگند

که توبه کردم و دیگر گنه نخواهم کرد

تو خود دگر نتوانی به ریش خویش مخند

 

مقدمه و فضای کلی

این قطعه با لحنی پندآمیز و انتقادی، فرجام غفلت و گناهکاری در زندگی را به تصویر می‌کشد. سعدی در این شعر، پشیمانی دیرهنگام انسان در آستانه مرگ و بی‌اعتباری توبه‌ای را که فرصت عمل به آن باقی نمانده، برجسته می‌کند. فضای شعر آمیخته با هشدار اخلاقی، طنز تلخ و دعوت به هوشیاری پیش از فرا رسیدن پایان عمر است.

معنی بیت‌های شعر

حریف عمر به سر برده در فسوق و فجور / به وقت مرگ پشیمان همی خورد سوگند

کسی که عمر خود را در گناه و فساد گذرانده است، هنگام مرگ پشیمان می‌شود و سوگند می‌خورد که توبه کرده است.

که توبه کردم و دیگر گنه نخواهم کرد / تو خود دگر نتوانی به ریش خویش مخند

می‌گوید توبه کرده‌ام و دیگر گناه نخواهم کرد؛ اما تو خودت را مسخره نکن، زیرا دیگر فرصت و توان جبران گذشته را نداری.

‫«این مطلب به کمک هوش مصنوعی تدوین و پس از بازنگری اعضای تحریریه سایت، جهت انتشار تأیید شده است.»

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤