ورود / عضویت



تشنه ی سوخته در چشمه ی روشن چو رسید همراه با معنی و تفسیر

تشنه ی سوخته در چشمه ی روشن چو رسید — (همراه با معنی و تفسیر)

تشنه ی سوخته در چشمه ی روشن چو رسید



سعدی-قطعه شماره 80

 

تشنه ی سوخته در چشمه ی روشن چو رسید

تو مپندار که از سیل دمان اندیشد

ملحد گرسنه و خانه ی خالی و طعام

عقل باور نکند کز رمضان اندیشد

 

مقدمه و فضای کلی

این قطعه از سعدی با بهره‌گیری از تصویرهای روشن و ملموس، شدت نیاز و غلبه اشتیاق بر اندیشه را بیان می‌کند. شاعر نشان می‌دهد که انسان گرفتار تشنگی یا گرسنگی، هنگام رسیدن به آب و غذا، دیگر به پیامدها و موانع نمی‌اندیشد. فضای شعر آمیخته‌ای از طنز حکیمانه، نکته‌پردازی اخلاقی و مشاهده‌ای دقیق از طبیعت انسانی است.

معنی بیت‌های شعر

تشنه ی سوخته در چشمه ی روشن چو رسید / تو مپندار که از سیل دمان اندیشد

آدم تشنه‌ای که پس از رنج و سوختن به چشمه‌ای زلال برسد، دیگر از جاری شدن و فراوانی آب بیمی ندارد.

ملحد گرسنه و خانه ی خالی و طعام / عقل باور نکند کز رمضان اندیشد

انسان گرسنه‌ای که در خانه‌اش غذایی نیست، چنان در اندیشهٔ یافتن خوراک است که عقل نمی‌پذیرد از فرارسیدن ماه رمضان نگران باشد.

‫«این مطلب به کمک هوش مصنوعی تدوین و پس از بازنگری اعضای تحریریه سایت، جهت انتشار تأیید شده است.»

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤