کاملانند در لباس حقیر

سعدی-قطعه شماره 76
کاملانند در لباس حقیر
همچو لؤلؤ که در صدف باشد
ای که در بند آب حیوانی
کوزه بگذار تا خزف باشد
مقدمه و فضای کلی
این قطعه از سعدی بر ارزش پنهان گوهرهای حقیقی در پسِ ظاهر ساده و حقیر تأکید دارد. شاعر با بیاعتبار دانستن جلوههای ظاهری و آرزوهای دستنیافتنی، مخاطب را به شناخت حقیقت و پرهیز از دلبستگیهای سطحی فرامیخواند. فضای شعر حکیمانه، انتقادی و سرشار از تمثیلهای روشن و موجز است.
معنی بیتهای شعر
کاملانند در لباس حقیر / همچو لؤلؤ که در صدف باشد
انسانهای کامل و بزرگ ممکن است ظاهری ساده و فروتن داشته باشند؛ همانگونه که مروارید گرانبها درون صدف پنهان است.
ای که در بند آب حیوانی / کوزه بگذار تا خزف باشد
ای کسی که در جستوجوی آب حیات هستی، از خواستهها و دلبستگیهای مادی دست بکش؛ زیرا کوزه و ظرف خاکی در برابر آن حقیقت ارزشی ندارد.
«این مطلب به کمک هوش مصنوعی تدوین و پس از بازنگری اعضای تحریریه سایت، جهت انتشار تأیید شده است.»



