کسی به حمد و ثنای برادران عزیز

سعدی-قطعه شماره 73
کسی به حمد و ثنای برادران عزیز
ز عیب خویش نباید که بی خبر باشد
ز دشمنان شنو ای دوست تا چه میگویند
که عیب در نظر دوستان هنر باشد
مقدمه و فضای کلی
این قطعه از سعدی بر اهمیت خودشناسی و آگاهی از عیبهای خویش تأکید میکند. شاعر هشدار میدهد که ستایش دوستان ممکن است انسان را از دیدن کاستیهایش غافل سازد، در حالی که سخن دشمنان گاه حقیقتی پنهان را آشکار میکند. فضای شعر پندآمیز و اخلاقی است و مخاطب را به پذیرش نقد و پرهیز از خودپسندی فرامیخواند.
معنی بیتهای شعر
کسی به حمد و ثنای برادران عزیز / ز عیب خویش نباید که بی خبر باشد
آدمی نباید آنقدر به ستایش و تعریف از برادران و نزدیکان عزیزش بپردازد که از عیبهای خودش بیخبر بماند.
ز دشمنان شنو ای دوست تا چه میگویند / که عیب در نظر دوستان هنر باشد
ای دوست، سخن دشمنانت را نیز بشنو و ببین دربارهات چه میگویند؛ زیرا دوستان معمولاً عیبهای انسان را به چشم هنر و خوبی میبینند.



