ورود / عضویت



در حدود ری یکی دیوانه بود همراه با معنی و تفسیر

در حدود ری یکی دیوانه بود — (همراه با معنی و تفسیر)

در حدود ری یکی دیوانه بود



سعدی-قطعه شماره 43

 

در حدود ری یکی دیوانه بود

سال و مه کردی به کوه و دشت گشت

در بهار و دی به سالی یک دو بار

آمدی در قلب شهر از طرف دشت

گفت ای آنان که تان آماده بود

گاه قرب و بعد این زرینه طشت

توزی و کتان به گرما پنج و شش

قندز و قاقم به سرما هفت و هشت

گر شما را بانوایی بُد چه شد

ور که ما را بینوایی بُد چه گشت

راحت هستی و رنج نیستی

بر شما بگذشت و بر ما هم گذشت

 

معنی بیت‌های شعر

در حدود ری یکی دیوانه بود / سال و مه کردی به کوه و دشت گشت

در حوالی ری، دیوانه‌ای بود که ماه‌ها و سال‌ها در کوه و دشت می‌گشت.

در بهار و دی به سالی یک دو بار / آمدی در قلب شهر از طرف دشت

او در هر سال، یکی دو بار، در فصل بهار و زمستان، از سوی دشت به مرکز شهر می‌آمد.

گفت ای آنان که تان آماده بود / گاه قرب و بعد این زرینه طشت

گفت: ای کسانی که در کنار این کاسهٔ زرین، گاهی به نزدیک و گاهی به دور از آن هستید.

توزی و کتان به گرما پنج و شش / قندز و قاقم به سرما هفت و هشت

در گرما، جامه‌هایی از توزی و کتان می‌پوشید و در سرما، لباس‌هایی از پوست قندز و قاقم به تن می‌کردید.

گر شما را بانوایی بُد چه شد / ور که ما را بینوایی بُد چه گشت

اگر شما توانگر و برخوردار بودید، چه شد؟ و اگر ما تهیدست و بی‌نوا بودیم، چه تغییر و زیانی پدید آمد؟

راحت هستی و رنج نیستی / بر شما بگذشت و بر ما هم گذشت

آرامش و رنج زندگی، و بودن و نبودن، هم بر شما گذشت و هم بر ما؛ سرانجام همهٔ این حالات سپری شد.

پیام و مفهوم اصلی

این قطعه با زبانی طنزآمیز، تجمل‌پرستی و ظاهرگرایی مردم شهر را نکوهش می‌کند؛ دیوانه‌ای که تنها گاه‌گاهی از دشت به شهر می‌آید، خطاب به کسانی که شیفتهٔ زر و زیور و آراستگی‌اند، یادآور می‌شود که زندگی آنان بر نمایش ثروت و تعویض لباس‌های گران‌بها در فصل‌های مختلف استوار شده است. پیام اصلی شعر، بی‌ارزشی زرق‌وبرق دنیوی و انتقاد از کسانی است که به جای فضیلت و حقیقت، به لباس، تجمل و تفاخر دل بسته‌اند.

‫«این مطلب به کمک هوش مصنوعی تدوین و پس از بازنگری اعضای تحریریه سایت، جهت انتشار تأیید شده است.»

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤