ورود / عضویت



خدایا فضل کن گنج قناعت همراه با معنی و تفسیر

خدایا فضل کن گنج قناعت — (همراه با معنی و تفسیر)

خدایا فضل کن گنج قناعت



سعدی-قطعه شماره 191

 

خدایا فضل کن گنج قناعت

چو بخشیدی و دادی ملک ایمان

گرم روزی نماند تا بمیرم

به از نان خوردن از دست لئیمان

 

معنی بیت‌های شعر

خدایا فضل کن گنج قناعت / چو بخشیدی و دادی ملک ایمان

خدایا، گنج قناعت را نصیبم کن؛ زیرا وقتی نعمت ایمان را بخشیده‌ای، قناعت بزرگ‌ترین دارایی انسان است.

گرم روزی نماند تا بمیرم / به از نان خوردن از دست لئیمان

اگر تا پایان عمر روزی و دارایی برایم باقی نماند، بهتر از آن است که از دست آدم‌های بخیل و پست نان بخورم.

پیام و مفهوم اصلی

پیام اصلی شعر، ستایش قناعت و بی‌نیازی از مردم فرومایه است؛ سعدی از خداوند می‌خواهد گنج قناعت و ایمان را به او عطا کند و اگر روزی‌اش اندک باشد، همان را بر پذیرفتن نان و منتِ افراد لئیم و خسیس ترجیح می‌دهد. شعر بر عزت نفس، استقلال و ارزش بی‌نیازی تأکید دارد.

‫«این مطلب به کمک هوش مصنوعی تدوین و پس از بازنگری اعضای تحریریه سایت، جهت انتشار تأیید شده است.»

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤