خدایا فضل کن گنج قناعت

سعدی-قطعه شماره 191
خدایا فضل کن گنج قناعت
چو بخشیدی و دادی ملک ایمان
گرم روزی نماند تا بمیرم
به از نان خوردن از دست لئیمان
معنی بیتهای شعر
خدایا فضل کن گنج قناعت / چو بخشیدی و دادی ملک ایمان
خدایا، گنج قناعت را نصیبم کن؛ زیرا وقتی نعمت ایمان را بخشیدهای، قناعت بزرگترین دارایی انسان است.
گرم روزی نماند تا بمیرم / به از نان خوردن از دست لئیمان
اگر تا پایان عمر روزی و دارایی برایم باقی نماند، بهتر از آن است که از دست آدمهای بخیل و پست نان بخورم.
پیام و مفهوم اصلی
پیام اصلی شعر، ستایش قناعت و بینیازی از مردم فرومایه است؛ سعدی از خداوند میخواهد گنج قناعت و ایمان را به او عطا کند و اگر روزیاش اندک باشد، همان را بر پذیرفتن نان و منتِ افراد لئیم و خسیس ترجیح میدهد. شعر بر عزت نفس، استقلال و ارزش بینیازی تأکید دارد.
«این مطلب به کمک هوش مصنوعی تدوین و پس از بازنگری اعضای تحریریه سایت، جهت انتشار تأیید شده است.»



