ندیدمت که بکردی وفا بدان چه بگفتی

معنی بیت‌های شعر

ندیدمت که بکردی وفا بدان چه بگفتی
طریق وصل گشادی من آمدم تو برفتی

تو را ندیدم که به وعده‌ای که داده بودی وفا کنی؛ راه وصال را گشودی، اما هنگامی که من آمدم، تو رفتی.

وفای عهد نمودی دل سلیم ربودی
چو خویشتن به تو دادم تو میل باز گرفتی

وانمود کردی که به پیمانت وفاداری و دل پاک مرا ربودی؛ اما وقتی خود را به تو سپردم، محبت و رغبتت را پس گرفتی.

نه دست عهد گرفتی که پای وصل بدارم
به چشم خویش بدیدم خلاف هر چه بگفتی

با من پیمانی نبستی تا بتوانم بر عهد وصال استوار بمانم؛ و با چشم خود دیدم که برخلاف همه‌ی گفته‌هایت رفتار کردی.

هزار چاره بکردم که همعنان تو گردم
تو پهلوانتر از آنی که در کمند من افتی

بسیار کوشیدم تا هم‌راه و هم‌قدم تو شوم، اما تو چنان نیرومند و دست‌نیافتنی هستی که در دام عشق من گرفتار نمی‌شوی.

نه عدل بود نمودن خیال وصل و ربودن
چرا ز عاشق مسکین هم اولش ننهفتی

شایسته و عادلانه نبود که خیال وصال را در دل عاشق پدید آوری و دل او را بربایی؛ چرا از همان آغاز حقیقت را از این عاشق بیچاره پنهان نکردی؟

تو قدر صحبت یاران و دوستان نشناسی
مگر شبی که چو سعدی به داغ عشق بخفتی

تو ارزش همنشینی با یاران و دوستان را نمی‌دانی، مگر آن‌گاه که شبی مانند سعدی با درد و سوز عشق بخوابی.