ورود / عضویت



در خرقه ی توبه آمدم روزی چند همراه با معنی و تفسیر

در خرقه ی توبه آمدم روزی چند — (همراه با معنی و تفسیر)

در خرقه ی توبه آمدم روزی چند



سعدی-رباعی شماره 74

 

در خرقه ی توبه آمدم روزی چند

چشمم به دهان واعظ و گوش به پند

ناگاه بدیدم آن سهی سرو بلند

وز یاد برفتم سخن دانشمند

 

معنی بیت‌های شعر

در خرقه ی توبه آمدم روزی چند / چشمم به دهان واعظ و گوش به پند

چند روزی با لباس و حالِ توبه به مجلس آمدم و چشم به دهان واعظ دوختم و گوش به پندهای او سپردم.

ناگاه بدیدم آن سهی سرو بلند / وز یاد برفتم سخن دانشمند

ناگهان آن قامت بلند و دلربا را دیدم و از آن پس سخنان دانشمند و موعظه‌های او را از یاد بردم.

پیام و مفهوم اصلی

پیام اصلی رباعی، بیان ناتوانی انسان در برابر جاذبهٔ عشق و زیبایی است؛ گوینده که با توبه و گوش سپردن به پندهای واعظ در پی پرهیزگاری بود، با دیدن یار زیبارو همهٔ سخنان عالمانه و اندرزها را از یاد می‌برد. شعر با طنزی لطیف نشان می‌دهد که شور عشق و کشش دل گاه بر زهد ظاهری و استدلال عقلانی غلبه می‌کند.

‫«محتوای این بخش با استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی تهیه و تحت نظارت و ویرایش تیم تحریریه سایت، نهایی شده است.»

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤