گویند مرو در پی آن سرو بلند

سعدی-رباعی شماره 75
گویند مرو در پی آن سرو بلند
انگشت نمای خلق بودن تا چند
بیفایده پندم مده ای دانشمند
من چون نروم که میبرندم به کمند
معنی بیتهای شعر
گویند مرو در پی آن سرو بلند / انگشت نمای خلق بودن تا چند
میگویند در پی آن یار بلندبالا و زیبا نرو؛ تا کی میخواهی به سبب این عشق، انگشتنمای مردم باشی؟
بیفایده پندم مده ای دانشمند / من چون نروم که میبرندم به کمند
ای دانا، مرا بیهوده نصیحت نکن؛ چگونه میتوانم از رفتن در پی او خودداری کنم، وقتی عشق او مرا همچون اسیری به دام انداخته است؟
پیام و مفهوم اصلی
پیام اصلی رباعی، بیان دلباختگی و بیاختیاری عاشق در برابر معشوق است؛ سعدی میگوید پند و اندرز عاقلان برای دوری از آن یار بلندبالا سودی ندارد، زیرا عشق چنان نیرومند است که عاشق را همچون اسیری با کمند به سوی معشوق میکشاند، حتی اگر این دلدادگی موجب سرزنش و انگشتنمایی مردم شود.
«محتوای این بخش با استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی تهیه و تحت نظارت و ویرایش تیم تحریریه سایت، نهایی شده است.»



