عشاق به درگهت اسیرند بیا

سعدی-رباعی شماره 2
عشاق به درگهت اسیرند بیا
بدخویی تو بر تو نگیرند بیا
هرجور و جفا که کردهای معذوری
زان پیش که عذرت نپذیرند بیا
معنی بیتهای شعر
عشاق به درگهت اسیرند بیا / بدخویی تو بر تو نگیرند بیا
عاشقان در آستان تو گرفتار و شیفتهاند؛ بیا، پیش از آنکه بدخویی و تندی تو را به زیان خودت بگیرند.
هرجور و جفا که کردهای معذوری / زان پیش که عذرت نپذیرند بیا
هر ستم و جفایی که کردهای، تو را معذور میدانیم؛ بیا، پیش از آنکه عذر و پوزشت را نپذیرند.
تفسیر کلی
شاعر معشوق را به بازگشت و دیدار فرا میخواند و یادآور میشود که عاشقان همچنان در آستان او اسیر و دلبستهاند. آنان بدخویی و ستمهای معشوق را به سبب عشق نادیده میگیرند و او را سرزنش نمیکنند. بااینحال، این گذشت همیشگی نیست و ممکن است روزی عذرخواهی او پذیرفته نشود. بنابراین، پیام شعر دعوت به شتاب در بازگشت و بهرهبردن از فرصت پیش از پایانیافتن مهر و شکیبایی عاشقان است.



