گفتم بکنم توبه ز صاحبنظری

سعدی-رباعی شماره 183
گفتم بکنم توبه ز صاحبنظری
باشد که بلای عشق گردد سپری
چندان که نگه میکنم ای رشک پری
بار دومین از اولین خوبتری
معنی بیتهای شعر
گفتم بکنم توبه ز صاحبنظری / باشد که بلای عشق گردد سپری
گفتم از عشق و دلدادگی توبه کنم، شاید گرفتاری و رنج عشق پایان یابد.
چندان که نگه میکنم ای رشک پری / بار دومین از اولین خوبتری
ای که زیباییات حسرت پریان است، هرچه بیشتر به تو نگاه میکنم، میبینم که بار دوم از بار نخست زیباتر شدهای.
تفسیر کلی
شاعر در آغاز میکوشد با توبه و دوری از صاحبنظری، خود را از بلای عشق برهاند، اما این تصمیم در برابر جذابیت معشوق پایدار نمیماند. خطاب «ای رشک پری» نشان میدهد که معشوق چنان زیباست که حتی پریان نیز در برابر او حسرت میخورند. هر بار نگاه کردن به معشوق، شیفتگی شاعر را بیشتر میکند و او را از توبه دورتر میسازد. مصراع پایانی نیز بر زیبایی فزایندهٔ معشوق تأکید دارد؛ گویی هر نگاه تازه، او را از نگاه پیشین دلرباتر مییابد.



