ورود / عضویت



آن کیست که دل نهاد و فارغ بنشست همراه با معنی و تفسیر

آن کیست که دل نهاد و فارغ بنشست — (همراه با معنی و تفسیر)

آن کیست که دل نهاد و فارغ بنشست



سعدی-رباعی شماره 11

 

آن کیست که دل نهاد و فارغ بنشست

پنداشت که مهلتی و تاخیری هست

گو میخ مزن که خیمه می‌باید کند

گو رخت منه که بار می‌باید بست

 

معنی بیت‌های شعر

آن کیست که دل نهاد و فارغ بنشست / پنداشت که مهلتی و تاخیری هست

چه کسی دل به دنیا بست و آسوده نشست و گمان کرد که برای ماندن فرصت و مهلتی وجود دارد؟

گو میخ مزن که خیمه می‌باید کند / گو رخت منه که بار می‌باید بست

به او بگو میخ خیمه را نکوب، زیرا باید آن را برکند؛ رخت و اثاثت را پهن نکن، چون باید بار سفر بست.

تفسیر کلی

سعدی در این رباعی ناپایداری دنیا و ناگزیر بودن انسان از کوچ را یادآور می‌شود. هیچ‌کس نمی‌تواند با دل‌بستن به آسایش و پندار مهلت، از رفتن و دگرگونی بگریزد. تعبیر خیمه و باربستن، زندگی را همچون سفری موقت نشان می‌دهد که سرانجام باید از آن گذشت. پیام شعر، پرهیز از غفلت و آمادگی برای حقیقت گریزناپذیر مرگ و تغییر است.

‫«محتوای این بخش با استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی تهیه و تحت نظارت و ویرایش تیم تحریریه سایت، نهایی شده است.»

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤