ای دل چو زمانه می‌کند غمناکت

خیام-رباعی شماره 13

ای دل چو زمانه می‌کند غمناکت

ناگه برود ز تن روانِ پاکت

بر سبزه نشین و خوش بزی روزی چند

زان پیش که سبزه بردمد از خاکت

نوشته‌های مرتبط

خشت سر خم ز ملکت جم خوشتر

ادامه نوشته »

این قافله ی عمر عجب میگذرد

ادامه نوشته »

در خواب بُدم مرا خردمندی گفت

ادامه نوشته »

در فصل بهار اگر بتی حور سرشت

ادامه نوشته »

یک جرعه ی می ز ملک کاووس بِه است

ادامه نوشته »

هر سبزه که بر کنار جویی رسته ست

ادامه نوشته »