ورود / عضویت



گاه بارم خار باشد گاه دُر همراه با معنی و تفسیر

گاه بارم خار باشد گاه دُر — (همراه با معنی و تفسیر)

گاه بارم خار باشد گاه دُر



ایرج میرزا – مثنوی شماره 35

سجع مُهر شتر

گاه بارم خار باشد گاه دُر

یار حاجی عَبدُهُ الرّاجی شتر !

 

 

معنی بیت‌های شعر

گاه بارم خار باشد گاه دُر / یار حاجی عَبدُهُ الرّاجی شتر!

ای شترِ همراهِ حاجی «عبدُهُ الرّاجی»، گاهی بار من خار و چیزهای بی‌ارزش است و گاهی مروارید و چیزهای گران‌بها.

تفسیر کلی

این شعر کوتاه با زبانی طنزآمیز و آهنگی نزدیک به سجع، شتر را موجودی معرفی می‌کند که گاه بار خاردار و کم‌ارزش و گاه بار گران‌بها و ارزشمند حمل می‌کند. تقابل «خار» و «دُر» نشان می‌دهد که ارزش و کیفیت بار، همواره یکسان نیست و شتر در هر حال وسیلهٔ انتقال آن است. تعبیر «یار حاجی عبده‌الراجی» به شعر حال‌وهوایی عامیانه و شوخ می‌بخشد و احتمالاً به نام یا عبارتی رایج در میان مردم اشاره دارد. در مجموع، شعر نمونه‌ای از شوخ‌طبعی و بازی زبانی ایرج میرزا با قافیه، سجع و تصویر شتر است.

‫«این مطلب با پشتیبانی هوش مصنوعی آماده و پس از ویرایش توسط اعضای تحریریه، در سایت درج شده است.»

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤