ماه، بر روی چو ماهش نگرید

آذر بیگدلی – غزل شماره 100

ماه، بر روی چو ماهش نگرید

فتنه در چشم سیاهش نگرید

گرد عارض، خط شیرین بینید

کنج لب، خال سیاهش نگرید

میرود، وز پی او دلشدگان

شاه بینید و سپاهش نگرید

بی گنه کشته شد آذر یاران

بی گناه است، گناهش نگرید

نوشته‌های مرتبط

دم مرگم، ز غم هجر غمی بیش نباشد

ادامه نوشته »

آمد شب و وقت یارب آمد

ادامه نوشته »

سوخت دل، اما غبار کینه از کس برنداشت

ادامه نوشته »

چو دل ز دردم، چو جان ز داغم، فگار کردی چرا ز یاری

ادامه نوشته »

یار بهر خاطر اغیار زارم می‌کشد

ادامه نوشته »

از بس دلم امشب ز تو نامهربان پر است

ادامه نوشته »