از بس دلم امشب ز تو نامهربان پر است

آذر بیگدلی – غزل شماره 18

از بس دلم امشب ز تو نامهربان پر است

از گریه میکنم تهی و همچنان پر است

رحمی به دامن تهی ام کن، خدای را

اکنون که دامنت ز گل ای باغبان پر است

ای صید کش، تهی شد اگر یک قفس تو را

از صید غم مخور، که هزار آشیان پر است

خالی است کیسه ات چو ز نقد وفا، چه سود

ما را گر از متاع محبت دکان پر است؟

از رشک غیر، کشتن آذر چه لازم است؟

گر بد گمان ازو شده ای، امتحان پر است