رفتم به سر گور نگار دلدار

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 901

رفتم به سر گور نگار دلدار

میتافت به گلزار تنش چون گلزار

بر خاک ندا کردم خاکا زنهار

آن یار وفادار مرا نیکو دار

نوشته‌های مرتبط

کوچک بودن بزرگ را کوچک نیست

ادامه نوشته »

مهتاب بلند گشت و ما پست شدیم

ادامه نوشته »

آنجا بنشین که همنشین مردانند

ادامه نوشته »

در خاک اگر رفت تن بیجانی

ادامه نوشته »

آنها که به آتش خزان سوخته‌اند

ادامه نوشته »

چشمی دارم همه پر از صورت دوست

ادامه نوشته »