چشمی دارم همه پر از صورت دوست

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 285

چشمی دارم همه پر از صورت دوست

با دیده مرا خوشست چون دوست در اوست

از دیده و دوست فرق کردن نه نکوست

یا دوست به جای دیده یا دیده خود اوست

نوشته‌های مرتبط

شد کودکی و رفت جوانی ز جوان

ادامه نوشته »

تا در نزنی بهر چه داری آتش

ادامه نوشته »

گویند که فردوس برین خواهد بود

ادامه نوشته »

چشمان خمار و روی رخشان داری

ادامه نوشته »

آن کس که تو را شناخت جان را چه کند

ادامه نوشته »

آمد بر من دوش نگاری سر تیز

ادامه نوشته »