تا در نزنی بهر چه داری آتش

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1030

تا در نزنی بهر چه داری آتش

هرگز نشود حقیقت وقت تو خوش

عیاران را ز آتش آمد مفرش

عیار نه‌ای ز عاشقان پا درکش

نوشته‌های مرتبط

ای آنکه مرا به لطف ننواخته ای

ادامه نوشته »

هر روز خوش است منزلی بسپردن

ادامه نوشته »

ما رخت وجود بر عدم بربندیم

ادامه نوشته »

گر تو نکنی سلام ما را در پی

ادامه نوشته »

جانم دارد ز عشق جان‌افزایی

ادامه نوشته »

روزی ترش است و دیده ی ابرتر است

ادامه نوشته »