ما رخت وجود بر عدم بربندیم

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1313

ما رخت وجود بر عدم بربندیم

بر هستی نیست مزور خندیم

بازی بازی طنابها بگسستیم

تا خیمه‌ی صبر از فلک برکندیم

نوشته‌های مرتبط

هرکز ز دماغ بنده بوی تو نرفت

ادامه نوشته »

می‌گفت یکی پری که او ناپیداست

ادامه نوشته »

گفتم عشقت مرا بت و خویش منست

ادامه نوشته »

ممکن ز تو چون نیست که بردارم دل

ادامه نوشته »

چون روز وصال یار ما نیست پدید

ادامه نوشته »

گفتم بنما که چه کنم گفت بمیر

ادامه نوشته »