ای چون علم سپید در صحرایی

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1719

ای چون علم سپید در صحرایی

ای رحمت در رسیده از بالایی

من در هوس تو میپزم حلوایی

حلوا بنگر به صورت سودایی

نوشته‌های مرتبط

تا چند کشی سخره ی نفست بیکار

ادامه نوشته »

گفتی مگری چو ابر در فرقت باغ

ادامه نوشته »

ای از تو برون ز خانه‌ها جای دلم

ادامه نوشته »

آن رفت که بودمی من از عشق تو شاد

ادامه نوشته »

لو کان اقل هذه الاشواق

ادامه نوشته »

در روزه چو از طبع دمی پاک شوی

ادامه نوشته »