تا چند کشی سخره ی نفست بیکار

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 889

تا چند کشی سخره ی نفست بیکار

تا چند خوری چو اشتران خوشه ی خار

تا چند دوی از پی نان و دینار

ای کافر و کافر بچه آخر دین‌دار

نوشته‌های مرتبط

ای ساقی جان برین خوش آواز برو

ادامه نوشته »

آن کیست کز این تیر نشد همچو کمان

ادامه نوشته »

آمد آمد ترش ترش یعنی بس

ادامه نوشته »

در فقر فقیر باش و در صفوت صاف

ادامه نوشته »

هشدار که فضل حق به ناگاه آید

ادامه نوشته »

بوی دم مقبلان چو گل خوش باشد

ادامه نوشته »