در فقر فقیر باش و در صفوت صاف

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1063

در فقر فقیر باش و در صفوت صاف

با فقر و صفا درآ تو در کار مصاف

گر خصم تو صد تیغ برآرد ز غلاف

چون هیچ نبیند نزند زخم گزاف

نوشته‌های مرتبط

ای بی‌خبر از مغز شده غره به پوست

ادامه نوشته »

هجران خواهی طریق عشاقانست

ادامه نوشته »

گرما نه همه تنور سوزان باشد

ادامه نوشته »

ما از دو صفت ز کار بیکار شویم

ادامه نوشته »

از جان بشنیده‌ام نوای غم تو

ادامه نوشته »

قد الفم ز مشق چون جیم افتاد

ادامه نوشته »