در چشم منست ابروی همچو کمان

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1465

در چشم منست ابروی همچو کمان

من روح سپر کرده و او تیر زنان

چون زخم رسید زخم او پرده دران

او نازکنان کنار و من لابه‌کنان

نوشته‌های مرتبط

بلبل آمد به باغ و رستیم ز زاغ

ادامه نوشته »

ما برزگران این کهن دشت نویم

ادامه نوشته »

بر جان و دل و دیده سواری همه خوش

ادامه نوشته »

تنها نه همین خنده و سیماش خوشست

ادامه نوشته »

مه‌رویان را یکان یکان برشمرید

ادامه نوشته »

بازآی که تا به خود نیازم بینی

ادامه نوشته »