تنها نه همین خنده و سیماش خوشست

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 269

تنها نه همین خنده و سیماش خوشست

خشم و سقط و طعنه و صفراش خوشست

سر خواسته من گر بدهم یا ندهم

سر را محلی نیست تقاضاش خوشست

نوشته‌های مرتبط

خاک قدمت سعادت جان من است

ادامه نوشته »

ای روز الست ملک و دولت رانده

ادامه نوشته »

یک دم که ز دیدار تو یک سو افتم

ادامه نوشته »

از دیدن اغیار چو ما را مدد است

ادامه نوشته »

علمی که تو را گره گشاید بطلب

ادامه نوشته »

تا چند کشی سخره ی نفست بیکار

ادامه نوشته »