بلبل آمد به باغ و رستیم ز زاغ

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1055

بلبل آمد به باغ و رستیم ز زاغ

آییم به باغ با تو ای چشم و چراغ

چون سوسن و گل ز خویش بیرون آییم

چون آب روان رویم از باغ به باغ

نوشته‌های مرتبط

حرص و حسد و کینه ز دل بیرون کن

ادامه نوشته »

ساقی درده برای دیدار صواب

ادامه نوشته »

من بی رخ تو باده ندانم خوردن

ادامه نوشته »

زان خسرو جان تو مهر شاهی بستان

ادامه نوشته »

می‌پنداری که از غمانت رستم

ادامه نوشته »

خوش عادت خوش خو که محمد دارد

ادامه نوشته »