ما باده ز یار دلفروز آوردیم

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1307

ما باده ز یار دلفروز آوردیم

ما آتش عشق سینه‌سوز آوردیم

تا دور ابد جهان نبیند در خواب

آن شبها را که ما به روز آوردیم

نوشته‌های مرتبط

اگر عاشق را فنا و مردن باشد

ادامه نوشته »

گفتم چه کنم گفت که ای بیچاره

ادامه نوشته »

عمریست ندیده‌ایم گلزار تو را

ادامه نوشته »

جانا به هلاک بنده مستیز و بیا

ادامه نوشته »

توبه کردم ز شور و بی خویشتنی

ادامه نوشته »

قومی غمگین و خود مدان غم ز کجاست

ادامه نوشته »